رفع رأس از آن ، پس مىگوئيم : مصلى يا امام است يا مأموم يا منفرد ، پس اگر امام بوده باشد مستحب در حق او اين است رعايت جهر نمايد در آنچه در ركوع مىخواند از دعاى قبل از ذكر و در نفس ذكر ، و در آنچه بعد از رفع مىخواند از سمع اللَّه و تحميد بعد از آن ، پس جهر در حق امام در جميع اينها راجح است ، چنانچه اخفات در حق مأموم چنين است ، خواه نماز جهرى بوده باشد يا اخفاتى . و اما در حق منفرد پس اگر نماز جهرى بوده اجهار در همهء آنها راجح است و اما هر گاه نماز اخفاتى بوده باشد ، ظاهر اين است كه باز جهر راجح باشد در خصوص سمع اللَّه لمن حمده و دعاى بعد از آن . و اما در ذكر ركوع و دعاى قبل از آن ، ظاهر اين است كه اخفات راجح بوده باشد . دوازدهم : از جملهء امور مستحبه در ركوع صلوات بر جناب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و إله و سلم و بر آل أطهار آن سرور است ، و همچنين در حال سجود بدان كه شبهه‌اى در جواز صلوات بر آن جناب و بر آل أطهار ايشان در جميع أحوال نماز نيست ، خواه با وجود سبب بوده باشد ، مثل آن كه اسم شريف ايشان از لسان اين شخص جارى شد ، يا استماع اسم شريف ايشان نمود ، بلكه دور نيست در حالت سماع نيز چنين بوده باشد . و همچنين هرگاه عطسه نمود يا عطسه‌اى از عاطسى شنيد ، يا با وجود سبب نبوده باشد . مجملا صلوات بر آن جناب در جميع أحوال صلاة جائز است ، فرقى در اين باب در اثناى نماز يا در خارج نماز نيست ، پس رجحان ذاتى بر حال خود باقى است ، اشتغال به صلاة موجب رفع آن نمىشود ، و اين محل كلام در اين مقام نيست ، بلكه كلام به اعتبار توظيف است ، يعنى از آداب ركوع و مستحبات آن اين است كه در ركوع صلوات بر آن جناب و بر آل اطهار